[ 164 ] حسين بن احمد استرآبادى بلخى ابو عبد اللّه حسين بن احمد استرآبادى بلخى العدل ، از رجال برجستهء شيعهء مقيم بلخ بوده است . وى در استرآباد ديده به جهان گشود و در أوان جوانى زادگاهش را براى كسب دانش به مقصد بلخ ترك گفت . تحصيلاتش را در آن شهر به پايان رسانيد و از جملهء افاضل و فقهاى آن ديار بشمار آمد . وى از ابو عبد اللّه حسين استرآبادى اجازهء نقل روايت دريافت كرد . شيخ المحدّثين ابو جعفر محمّد بن على بابويه صدوق - رضوان اللّه عليه - او را در سال 368 ه . ق . در بلخ ملاقات كرد . او از وى بهرهء علمى برده است محققان رجال‌شناس او را در شمار استادان شيخ صدوق ( ره ) آورده‌اند و شيخ صدوق رواياتى را از طريق او نقل كرده است . « 1 » برخى محققان او را عدل و برخى ديگر عدنى خوانده‌اند . « 2 » شيخ صدوق روايتى را از طريق او اين‌گونه نقل كرده است : حارث بن ثعلبه مىگويد : به سعد گفتم ، آيا از امتيازاتى كه نصيب على گشت چيزى را تو با چشم خود ديدى ؟ گفت : آرى چهار منقبت او را شاهد بودم و پنجمى را نيز مشاهده كردم ، اگر يكى از آن امتيازات مال من بود ، دوست‌تر مىداشتم از شتران سرخ‌موى كه به من هديه مىشد ؛ 1 - رسول خدا ابو بكر را مأمور ابلاغ سورهء برائت كرد . سپس على را فرستاد و على آيات را از ابو بكر گرفت . او بازگشت و عرض كرد يا رسول اللّه مگر دربارهء من چيزى از عالم بالا نازل شد ؟ رسول خدا فرمود : نه جز اينكه اين آيات را بايد كسى ابلاغ كند كه از خود من باشد . 2 - رسول خدا در همه خانه‌هايى را كه به مسجد باز مىشد بست و در خانهء على را

--> ( 1 ) - من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، باب ف . ( 2 ) - همان ؛ معانى الاخبار ، ص 23 ؛ خصال ، ج 1 ، ص 345 .